سالمندی چیست و سالمند کیست؟

پدیده سالمندی روندی طبیعی است که زمان حیات جنین شروع و تا مرگ ادامه می یابد. عبور از

مرز ۶۰ سالگی در ایران و در کشورهای اروپایی از ۶۵ سال به بالا سالمند محسوب میشود.

سالمندی یکی از مراحل رشد انسان است که با پشت سر گذاشته جوانی و میانسالی فرا می رسد.

این مسئله ممکن است بسیاری از افراد را ناراحت کند اما آمادگی و برنامه ریزی برای این

دوران می تواند احساس کفایت، رضایتمندی و شادکامی را برای فرد سالمند بوجود آورد.

سازمان بهداشت جهانی جمعیت سالمندان را به سه گروه تقسیم میکند :

سالمند جوان:

۷۴-۶۰ این افراداز نظر جسمی و روانی نسبتا فعالند و اگر به آنها فرصت داده شود می توانند از

نظر اقتصادی مانند افراد میانسال مولد باشند .

سالمند :

این افراد در سنین ۹۰-۷۵ سالگی هستند.

سالمند پیر :

این افراد در سنین بالای ۹۰ سالگی هستند.

نکته: سالمندان گروه ۲و۳ نیاز به مراقبتهای ویژه دارند ، از نظر جسمی شکننده و مبتلا

به اختلات بینایی و شنوایی و حرکتی و اختلالات روانی هستند .

سالخوردگی جمعیت:

سالخوردگی جمعیت عبارتست از مرحله ای که طی آن افراد سالمند نسبت بیشتری از کل جمعیت را

به خود اختصاص میدهد . کاهش میزان باروری کلی از یک سو و کاهش مرگ و افزایش امید به

زندگی از سوی دیگر موجب شده که ساختار سنی جمعیت از گروههای سنی جوانتر به پیر تر تغییر

یابد.

سالمند آسیب پذیر:

هرچند تمام سالمندان نیازمند توجه خاص هستند اما برخی از سالمندان آسیب پذیر تر بوده و نیاز به

توجه ویژه دارند از جمله :

۱- زنان سالمند ۲- سالمندان پیر

۳- سالمندان روستایی ۴ - سالمندان حاشیه شهر

۵- سالمندانی که در موسسات نگهداری میشوند

نیازهای سالمندان :

مهمترین نیاز سالمندان کشور ما ، نیاز مالی و پس از آن بهداشت و درمان میباشد .

به یاد داشته باشیم که تامین نیازهای سالمندان گام اول است. اگر سالخوردگی جمعیت همراه با

حضور و مشارکت فعال سالمندان نباشد، از کار افتادن چرخ های تولید و اقتصاد رابه دنبال خواهد

داشت.